Sjanie Jongekrijg



Mijn liefde voor de muziek begon met het bespelen van een ukelele, een klein gitaartje met vier snaren. Mijn broer vond dat het geluid wel leek alsof ik op een blikkenbus zat te trommelen. Ik wilde al zo graag een gitaar, deze heb ik toen gekregen, en nog steeds in mijn bezit.
Na een aantal jaren kocht mijn vader weer een orgel. Ons orgel was met de watersnoodramp van 1953 weggespoeld. Mijn vader speelde al jaren in de Hervormde Kerk te ‘s-Gravendeel, maar thuis wilde hij nooit op het harmonium spelen. Mijn moeder kon ook orgel spelen, en daarom werd er toch weer een klein orgeltje gekocht.
Toen is de liefde voor het orgel bij mij begonnen en gegroeid. Ik heb les gekregen tijdens mijn lagere school tijd. Toen ik later getrouwd was, was mijn eerste wens om zelf een orgel te hebben. Deze kwam algauw en na een aantal jaren ben ik weer les gaan nemen bij de heer Lammers uit Mijnsheerenland.
Wegens vertrek van de 2e organist in onze kerk, is in september 1979 aan mij gevraagd of ik zo vriendelijk wilde zijn, de tweede dienst voor mijn rekening te willen nemen, dat waren de middagdiensten.
Met zweet in mijn handen heb ik de eerste diensten gespeeld. Na verloop van tijd ging het steeds vrijer en genoot ik van het orgelspelen. Ook heb ik in Den Haag nog anderhalf jaar een cursus Kerkmuziek bevoegdheidverklaring III gevolgd, doch helaas wegens ziekte moest ik deze cursus afbreken.
Nog steeds geniet ik om klassieke orgelwerken te bestuderen en te spelen. In onze kerk is het een genoegen om op zo’n mooi orgel de gemeente te mogen begeleiden en prijs ik mij gelukkig om één van de organisten te zijn.

Sjanie Jongekrijg
 

terug
×